Sabahın köründe ( 07.30 ) kalkıp rakı içmek için yollara düşeceğimi zannetmezdim. Cuma günü Zarakol‘dan gelen “ Yeni Rakı ” davetiyesi, Ankara’da aynı mekanların verdiği rutinlik … diye sıraladıktan sonra gelen ani bir karar ile Cumartesi sabahına İstanbul bileti alaraktan koyuldum yola. Amaç belli; Dünya Rakı Haftası‘na muhabbet, rakı, balık, mezeler ve eğlence ile girmek …

Son senelerde çok şey değişti kendi adıma. Misal otobüslerde uyuyamama gibi bir sıkıntım vardı, artık git gel yapmaktan mıdır yoksa uykusuz yolculuk ettiğimden midir bilinmez ama rahat bir şekilde uyumaya başladım. Hatta yanımda oturan amcanın yolculuk sonuna doğru ” iyi uyudun ha ” deyişi bunu farketmemi sağladı, evet. Bir de rakı sevmeyişim. Bir önceki yazımda bvelirttiğim gibi eğer arkadaşlar muhabbet vs vs varsa güzel bir içki olabiliyor … Etkinliğe kuzenimi de götüreyim diyerekten kısa telefon görüşmeleri sonrası Mehmet ve Nazlı ile Taksim’de buluştuk. Sabahtan beri bir şey yemediğimden hep beraber Demirören AVM‘de muhabbet ve kova eşliğinde karnımızı doyurduk. Ardından da Nazlı’yı uğurlayarak, yavaş yavaş gezerek de Kumkapı’nın yolunu tuttuk. Etkinlik 19.00′da Kumkapı Evren Restorantta gerçekleşecekti …

19.00′da Kumkapı‘ya vardığımızda hoşgeldiniz balonu, hareketleri ortamı ile beni benden aldı. Kalabalık eşliğinde sağlı sollu restoranların arasından geçerek gezmeye başladık. Kolay değil Dünya Rakı Haftası‘na hazırlıklı girmek lazım. Dolup taşacak sonuçta oralar. Bir taraftan müzik, bir taraftan kalabalık … Organizasyonun küçük olduğunu düşünüyordum ama oraya gidince farklı bir boyutta olduğunu anladım. Neyse … Kapıda Zarakol çalışanları ile karşılanma sonucu oturduk. Bardaklar dolmaya başladı :) Muhabbet eşliğinde masalar da dolmaya başladı. İstanbul’da böyle bir etkinliğe katılmayıp, FriendFeed simaları ile muhabbet edemesem de görmek ve birlikte olmak güzel şeydi. FriendFeed simaları demişken, Yasin ve Merve‘yi ; sonradan aramıza katılan Onur, Deniz ve Nurten … en önemlisi de yeni rakı, meze, çupra, muhabbet ile 4 Aralık’a süper girdim … Dolup boşalan bardaklar, müzik ve dışarıdaki eğlenceyi blog aracılığı ile anlatmak zor, yaşanılmadan anlayamazsın türünden :)

Kısacası, 1 gün için bile Ankara’dan İstanbul’a rakı için gidilir. İyi de gitmişim diyorum. Geriye dönüp baktığımda güzel anılarımdan bi’ tanesi olarak hafızalara kazındı.

Bu arada sürekli yukarı aşağı gezen orkestra, süperdiniz :)

Öğrencilik hayatı boyunca aslında sayılıdır rakı içme tecrübelerim. Her ne kadar bu işin müdavimi olmasam da elimden geldiğince, sevdiğim kişilerle aynı masa etrafında toplandıkça yaptığım ve yaparken de büyük zevk aldığım birisidir. Psikolojimidir bilinmez ama, masada arkadaşlarla muhabbet sırasında bu meretin tadı bir başka güzel oluyor. Bilmiyorum …

İşte bu nokta da FriendFeed üzerinde gördüğüm ve katılmak istediğimbir etkinlik var. Her ne kadar Ankara‘da olsam da İstanbul‘a bu etkinlik için gidilir mi ? GİDİLİR.

Söylenecek, yazılacak çok şey var ama …

Sürekli Bir önceki yazıda can sıkıntısı falan derken, bu sıkıntıyı hemen geçirmek için başlıktan da anlaşılacağı üzere küçük bir İstanbul kaçamağı yapayım dedim. Cuma sabahı projemizi şirket geneline sunum, ardından da derse gidiş, sonrasında da AŞTİ ile başlayan İstanbul kaçamağı diyelim. Akşam kuzenle Taksim‘de buluşalım dedik. Cuma günü oluşu, akşam 21.00 oluşunun verdiği kalabalıkla daldık Taksim’e … Geçen geldiğimde yanlış mail verişimiz yüzünden boşuna giden belediye fotoğraf çekim yeri (!)’nde fotoğraf çekinelim yine diyerekten ufak bir kare yakaladık, her ne kadar net olmasa da içimizde kalan bu olayı gerçekleştirdik, mutluyuz. Sabahtan beri bir şey yememiş olmanın verdiği gazla nerede yemek yesek olaylarına girdik ki, kısa bir süre sonra MekiMed diye bir mekana giriş yaptık. Ardından da önerdiğiniz yemeği getirin deyişim ve gelen yemek :

Yemek fotoğrafı güzel olmasına güzeldi de çalışanlarının suratsızlığı olmamıştı. İlgi alaka neredeyse sıfır diyebilirdim. İkimizin de yorgun oluşu nedeniyle direk eve geçelim dedik. Ardından muhabbet falan derken yatış 03.00′ü buldu sanırım. Ertesi güne yaptığımız güzel kahvaltı ile enerji depolayan biz, Cumartesi gününü dolu dolu geçirelim dedik. Daha önceden kuzen ( Mehmet ), sevgilisi ( Nazlı ) ile günü planlamışlar. Biz de kahvaltı sonrası planı uygulamak için hazırlanıp Nazlı ile buluştuk. Ardından vapurla Anadolu yakasına geçelim dedik. Denizden kare vereyim :

Üsküdar‘da indikten sonra yürüyerekten Fethi Paşa Korusu‘na gittik. Her ne kadar yürümeyi sevmeyen ben, o kadar yokuş çıksam da ( dinlenerekten ), ter içerisinde kalsam da iyi oldu gibi. Orman, hafif bir esinti, banklar, yeşillik, insanlar, hafiften güneş … Güzel bir manzara deneyimi oldu. Hem de benim için farklı bir yerdi. Gitmyenler için gidilmesi ve görülmesi gereken yerlerden birisi diyebilirim. Aşağıda boğaz manzarasını görebilirsiniz :

Ardından da Beylerbeyi‘ne geçiş yapalım dedik. Beylerbeyi‘nde görülmesi gereken yerlerden birisi de ¨Beylerbeyi Sarayı ¨imiş. Boğazın dibinde olan yeri beğendim. Saray direk şan şöhret kokuyordu. Malum Osmanlı bu … Ama şu dikkatimi çekti, kapılar, pencereler, dolaplar, aynalar her şey aşırı derecede büyük ve gösterişliydi; aynı şekilde de oturulan sandalyeler de o derecede yere yakındı. Alakayı kuramasam da saraydaki harem kadınlarının boylarının kısalığına verdim. Onun dışında da odalar hep birbirinin aynısı gibiydi. Asıl görülmesi gereken odalar restore ediliyor imiş … Ama bayramlardaki padişahın kabul odası gerçekten büyük ve güzeldi. Hele hele aşağıda verdiğim boğaz ve deniz manzaralı banyo da beni benden aldı. Şöyle bir düşündüm de manzarayı izlemekten buradan çıkmak istemez insan :

Sonraki durak da Kadıköy oldu. Direk sokaklara, kalabalığa daldık. Ardından Akmar Pasajı‘nda küçük bir kitap inceleme molası yaptıktan sonra nerede yemek yesek sorunsalı başladı. Yemek yiyecek mekan arayışı sonunda da Rakı + Balık olayına girelim dedik ( iyi de yaptık gibi ) … O sırada telefondan Akmar Masajı‘ndan adaş ( Mumcu ) check-in yaptı. Fırsat bu fırsat diyerekten mesajlaşma sonrası yanımıza gelen adaşla ayak üstü kısa bir muhabbet ettik. Kırmayıp geldiği için teşekkürlerimi iletiyorum. Sonrasında da oturduğumuz mekan, balık, rakı :

Saatin ilerleyişi, akşam oluşu nedeniyle Metrobüsle tekrardan karşıya geçip Nazlı’yı evine uğurlarken biz de Nişantaşı’nda alkolun etkisini azaltalım dedik. Dedem her İstanbul’a gelişinde Osmanbey’e gittiğini söyler söylemesine de hep merak ederdim. Tamam her ne kadar biz o gittiği toptancıların bulunduğu yerleri gezmesek de İstanbul çapında iyi bir semt olduğunu öğrendim kuzen sayesinde. Garipsedim de, bu kadar lüks semt ve giyim için toplanan toptancılar … Ardından da Starbucks‘da son molamızı vererekten günün yorgunluğunu eve gelerek attık. Bu yazının bu kısmını Cumartesi gecesinden bitiriyorum.

Pazar günü de sakin geçti. Yolculuk için Taksim’deki Metro Turizm acentasına doğru 4 Levent metrosuna bineyim dedim. Meğersem Pazar günü İstanbul çapında şehitler adına yürüyüş düzenlenmiş sanırım. Her durakta metroya yürüyüş için binen sayısı artıyordu ve aynı zamanda da metro içerisinde Taksim durağına kadar sloganlar atıldı. Son durak Taksim’de kalabalığın arasına ben de karıştım ve bu tweet‘i attım. Ardından The Marmara Oteli’nin altındaki Starbucks’da mideme bir kaç şey indirirken FriendFeed’den Merve’nin de son anda beni yolcu etmeye gelmesi kadar sevindirici bir şey olmadı. Kısa süreliğine de olsa kalkıp onca yolu beni uğurlamaya gelen Merve’ye buradan da teşekkür ediyorum.

Not: Ha, unutmadan yanımdaki Ömer F. Tanrıverdi‘ye de buradan selamlarımı iletiyorum. Nice birlikte yolculuklara kardeşim :

Başlıktan da anlaşılacağı üzere, yine uzun bir zaman sonra tekrardan yazıyorum. Bu kaçıncı ara bilmiyorum ama bu sefer elimden geldiğince yazacağım. Gerçi elimden geldiğince yazma kısmını da bilmem kaçıncı kez söylüyorum. Ama diğerlerinden farklı olarak bu sefer fark var, o da mobilite için bilgisayar almış olmam. Artık elimden geldiğince yanımda taşıdığım bir bilgisayarım var demek daha doğru olur. Şu yazıyı yazmadan önce Beytepe Starbucks’a gitsem, kahvemi alsam otursam yazsam diye düşünmedim değil ama gel gör ki para harcamam lazım elimden geldiği kadar ki, hafta sonu İstanbul gezisi yapmayı düşünüyorum …

Gelelim hayatın nasıl gittiğine … Yukarıda da belirttiğim gibi bu hafta Cuma – P.tesi arasında bir İstanbul kaçamağı yapmayı planlıyorum. Her ne kadar daha otobüs biletimi almasam da büyük bir aksilik çıkmadıkça gitmeyi planlıyorum. Aslında bu gidişim de çok ani bir kararla oldu desem yeridir. Nedeni ise hayatımda renk olmayışı, tek düzelik diyelim. Malum artık okulda son yılım. Her ne kadar bir yandan çalışıyor, bir yandan da derslere gidiyor olsam da öğrenciliğimin son yılında yapabildiğimi yapmak istiyorum. Gerçi bunu söyleyen ben için iş işten çoktan geçti ama olsun. En azından daha öğrenci hissediyorum kendimi. Ha, İstanbul diyordum işte … Kuzenim orada, hazır ikimizin de sınavları başlamamışken hava, mekan değişikliği iyi olacak diyerekten gaza geldim, Ankara’dan hafta sonu bile olsa kurtulmak güzel olur. Hani Ankara’yı sevmemekten değil, sadece tek düze okul – iş – yurt 3′lüsünden kurtulmak demek daha doğru olur … Sonraki aya da Kıbrıs gezisi yapmak iyi olur diyerekten fazla uzatmayayım.

İşe gelince, yeni bir proje üzerindeyiz. Sadece ismini söylemek istersem ¨ Tadadu ¨. Nedir ne değildir kısmını ileriki zamandanlarda buradan sizlere iletirim. Benim için bu proje bir çok ilkleri barındırıyor. O ilklerden en önemlisi de iPhone için bir uygulama arayüzü tasarlamam olsa gerek. Aslında korkuyla başladığım bu süreç zaman geçtikçe çok güzel hale geldi. Neredeyse tasarımlarımı bitirdim ve sadece çok ince ayarlar kaldı diyelim. Onları da bu hafta içerisinde halledeceğim. Malum iş planı diyelim. Şu an durup arkama baktığımda Nokta’da bulunduğum 5 ay içerisinde bir çok şey öğrendim desem yeridir. Aynı şekilde Freelance olarak çalışmaya devam etseydim ne kadar katkı sağlardı bana bilemem tabi …

Okul meselesine gelince de, o bildiğiniz gibi, hep aynı. Artık son yıl olmanın verdiği rahatlık var. Artık Fizik derslerinden ziyade eğitim dersleri görmeye başladık ki bu gayet iyi oluyor. Her ne kadar her ders için bilmem kaç kere sunum yapmamız istense de sunum yapmak daha kolay geliyor bana. Bu dönem ve bundan sonraki dönem sunum ve lisede staja gitmekle geçecek.

Dediğim gibi, bilgisayarımı da yanıma aldığıma göre artık blog yazmak çok daha kolay olacak. Her ne kadar Twitter ile an be an internette 140 karakterle görüşlerimi bildirsem de blog yazmanın yeri ayrı diyerekten … Görüşürüz.