Yarın sabah erkenden Adıyaman yollarına düşüp eski okul arkadaşlarımla hasret gidercem. Sabah 9 gibi yola çıkmayı, 10′da da Adıyaman’da olmayı planlıyorum. 15.15′de kalkan uçağa kadar muhabbet, gırgır şamata … Ardından da Ankara …

Eşyaları odaya yerleştir falan filan derken 1-2 gün sizlerden uzak kalabilirim …
Bekle beni Ankara diyerekten …

Son 2 günün nasıl geçtiğini anlamadım gerçekten. Eve gitmenin verdiği heyecan mıdır nedir :) Sonuçta 3-4 aya yakın bir süredir görmedim bizimkileri. Neyse …

P.tesi halamlara ve teyzemlere uğradım. Sonuçta memlekete gidiyordum, hani bişi isterler vs vs … Neyse onlarla vedalaştıktan sonra Hasan’lara 23.00 gibi gittim. Ardından gece 3′de yattım. hani ne yaptın diye soracak olursanız, bişi yapmadım. Öyle aval aval internette gezindim durdum. Sonra da 08.00 da kalkaraktan yolculuk için hazırlıklara başladım. Uçağım 13.30′da kalkıyordu ve bende otomatikman 10.30 gibi evden çıkarak havaalanına doğru yol aldım .. Uzun lafın kısası 13.30 olduğunda uçağıma binerek Adıyaman’a geldim. Yaklaşık 50 dk sürdü yolculuğum …

Aslında başıma ilginç bir olay geldi. Onu anlatmak istiyorum sizlere … Ankara havalimanındayken uçağa son binenlerden oldum. Neyse yerime doğru ilerlerken yanımdaki bir koltukra teyze oturuyordu. Biraz şaşırdım açıkcası. Neden dibime oturmuştu ki ! hani bir yan koltuğa neden geçmemiş. Neyse, ben pencere kenarına geçtim. Sonra ufak ufak muhabbetler geçti aramızda : ” benim de senin gibi bi oğlum var ” ” Gazi’de senin gibi zayıf ” ” Gazi de İstanbul’da okuyor ” .. merak ettim açıkcası şu Gazi’yi diyerekten yolculuğu bitirdik. Uçak yere indiği sıralar teyze bana oğlum sen bi yere gitme, biz seni götürelim Adıyaman’a dedi. Ben de otomatikman tamam teyzecim diyerekten indik. Teyzeyi kocası almaya gelmişti. Neyse arabaya bindik ve Adıyaman’ın yolunu tuttuk. işte nerde okuyosun kaç mezunusun falan filan derken o teyzenin çocuğu Gazi bizim dönemdeki Gazi Ketenci çıkmaz mı :D Ahhaha , çok şaşırdım ve bi o kadar da mutlu oldum. Beni evlerinde misafir etmek istediler, çok iyilerdi sağolsunlar. Ama malum beni de evdekiler dört gözle bekliyorlar.

Not : Gazi bu yazımı okuduysan gerçekten anne ve babana teşekkürlerimi ilet, çok iyi insanlar :)

Ardından da Adıyaman’a varış ve Besni’ye doğru dolmuş yolculuğu derken eve ayak basmam 17.00′ı buldu sanırım. şte hasret giderme, muhabbet falan derken günümü geçirdim.

Şu an da bizim mağazadan yazıyorum. genelde vaktim burada bilgisayar başında vakit öldürerek geçiyor. Bir hafta boyunca mağazadan yayında olacağım diyerekten yazımı bitiriyorum ;)

Gün itibarı ile ” Anketörlük ” işini alnımın akı ile bitirdim. Kolay mı oldu ? Tabi ki de hayır. Özellikle dün ve bugün. Öyle çok yoruldum ki … Neyse önemli olan işi düzgünce bitirmiş olmam. Tabi bitirmem de arkadaşlarımın da faydası olmadı değil. Hem sabah hem de akşam vardiysaında çalıştığımdan bana yardımcı oldular, hepsine buradan teşekkürlerimi iletiyorum …

Bundan sonra ne yapacağım ? 9 günlüğüne memleketim olan Besni / ADIYAMAN a gideceğim. Salı günü Ankara’dan ayrılıp Adıyaman’a uçuyorum, 18′ine de tekrardan Ankara’ya. Yaz okulu beni bekler :)