Sinema çıkışında bu film için bloguma ne yazarım diye düşündüm de. Tipik Türk filmi demekten öteye geçemedim. Hemen ardından da sanırım Türk filmlerine göre bilinç altımda o kadar çok şey var ki, dehşet – süper ötesi bir film yapsalar da beğenmeyeceğim gibime geliyor. Filmden sonra biraz daha ılımlı yaklaşıp, filmi akışına, bir Türk gibi’m ( cümleye gelll ) izlemeye çalışma kararı aldım kendi kendime :)

Ama şunu itiraf etmeliyim ki, gittiğim filmler arasında kimsenin sevmediği Recep İvedik serisinden sonra en çok güldüğüm film diyebilirim. Gerçi sadece 2 film var di mi komedi olarak algılanabilecek. Nedense Recep İvedik tiplemesi benim çok hoşuma gidiyor. Misal Recep İvedik‘e erkek arkadaşlarınla ( abaza ortamı – ağır, ince espriler olduğu için ) gidersin, kız arkadaşlarınla gidemezsin. Gidersen de o ince esprilere içten içten gülmek zorunda kalırsın. Ama diğer yandan da Eyvah Eyvah serisine bi’ kızla gidilebilir. Espriler daha halktan, genel şeyler. Şahan ve Ata filmlerini birbirinden ayıran en önemli özellik bu olsa gerek.

Bugün de Ayça ile Ankamall buluşması yaparak, IMAX salonu için bilet aldık. Şahsen Eyvah Eyvah‘ın ilk filmini izlemeden önce hayatımda yapmadığım şeyi yaparak internet üzerinden online film izle sitelerinden hemencecik izleyeyim dedim. Televizyonlarda da yayınlanmıştı gerçi, son kısımlarını izlemiştim, hatırlayıp kısa kestim. Güldüm eğlendim :) İncele…