İbrahim Nergiz

Gün itibarı ile ” Anketörlük ” işini alnımın akı ile bitirdim. Kolay mı oldu ? Tabi ki de hayır. Özellikle dün ve bugün. Öyle çok yoruldum ki … Neyse önemli olan işi düzgünce bitirmiş olmam. Tabi bitirmem de arkadaşlarımın da faydası olmadı değil. Hem sabah hem de akşam vardiysaında çalıştığımdan bana yardımcı oldular, hepsine buradan teşekkürlerimi iletiyorum …

Bundan sonra ne yapacağım ? 9 günlüğüne memleketim olan Besni / ADIYAMAN a gideceğim. Salı günü Ankara’dan ayrılıp Adıyaman’a uçuyorum, 18′ine de tekrardan Ankara’ya. Yaz okulu beni bekler :)

Şu aralar yoğun bir şekilde çalıştığımdan dolayı blog başında pek vakit geçiremiyorum, hadi onları geçtim bilgisayar başında pek vakit geçiremiyorum. Google Reader’den Feed’ler ardından 1-2 web sitesi …

Peki bu kadar yoğun olmamın sebebi ne ? Tabiki ” Anketörlük ” işi. Normalde vardiyalı bir sistemle çalıştığımız anketörlük işinde bugün değişiklik yaşandı. Yurtta kalan arkadaşım hastalanınca bugün işe gidemedi ve ondan kalan vardiya boşluğunu ben tamamlamak zorunda kaldım. Normalde akşam vardiyasına kalmam gerekirken sabah vardiyasına da gelerek uzun bir çalışma ve yorucu bir gün geçirdim. Düşünsenize 10.30 da başlıyorsunuz, 21.30′a kadar ayakta Carefur çıkışında insanlara ankete katılıp katılmak istemeyeceklerini soruyorsunuz. Resmen işkence gibi bir gündü. Ama arkadaşlarımın da yardımı ile bir şekilde atlattık. Peki bunca yorulmamın karşılığı ne ? Ek olarak 30 TL daha :)

Yarın da aynı şekilde çalışacağım. Sabah ve akşam vardiyası … Zaten yarın son günümüz. Ondan sonra Anketörlük işi bitiyor, ben de memleketime gidiyorum. P.tesi biletimi aldım. Memleketime gittiğimde yazabilir miyim bilmiyorum ama büyük ihtimal yazarım gibi …

Haaaa, onca lafımdan sonra bir de notlarımdan bahsetmek istiyorum. Efendim sizlerinde bildiği gibi dönemi bitirmiş, sınav sonuçlarımızı bekliyorduk ve Cuma günü açıklandı. Hiç beklemediğim bir dersten kaldım. Elektrik Lab. Yani kalacağımı aklımın ucundan bile geçirmemiştim fakat ” F3 ” notunu görünce hem şaşkınlık hem de üzüntü ile sitem ettim. Diğer derslerden de sağa sağlim geçtik. Hayırlısı artık …

Dün anketörlük işi sebebi ile yazı yazamadım. Daha doğrusu yazmaya dermanım kalmadı :) Kısaca size dünümü özetlemek istersem :

Sizlerin de bildiğiniz gibi yurttan çıkışımı almış, Hasanlarda kalmıştım. Anketörlük için 10.30′da Cepa AVM’de olmak koşulu ile yola çıktım. Ardından bizim patronlar geldi ve bizlere tek tek anketleri nasıl yapacağımızı, nelere dikkat edeceğimizi söylediler. Saat 13.00 civarı idi. Yaptığımız düzenleme sonucunda o gün akşam ben ve 2 kişi akşam için ( 18.00 – 21.30 ) kaldık.

18.00 olduğunda iş başı yapmanın vakti gelmişti. Kasa çıkışlarında pozisyonlarımızı aldıktan sonra anket için insan avına başladık :P Kasandan çıkan herkese ” iyi günler, Carrefur Müşteri Memnuniyeti Anketimize katılmak ister misiniz ? ” sorusu ile, anket yaptırtmaya çalıştık. Tek tük yapa yapa alıştık …

Önceleri 80 küsür soruyu ( yuhhhh, 80 soruluk anket olur mu? diyorsunuz ama oluyormuş. Soru kitapçığı gibi :) ) sormak çok zor geliyordu. Tek tek oku, anlamayan kişilere tekrarla derken insan ister istemez yoruluyor. Ama sora sora, hem hız hem de tecrübe kazandık. Örneğin sorunun cevabını yazarken diğer soruyu sormaya başladım …

Bir diğer önemli nokta da Hasanlara gitmedim, yurduma geldim. Tamam çıkış aldım ama kaçak olarak geldim ve kaldım. Akşam görevlileri çıkış aldığımı bilmediğinden direk elimi kolumu sallaya sallaya girdim yurduma, Çağlayanla beraber kaldım :P Zaten bugün de işim olmadığından rahat rahat, öğlene kadar yattım.

Uzun lafın kısası dün bayağı yorucu bir gündü benim için, özellikle ayakta kalmak beni çok yordu. Yorgunluğumu bugün bile hissediyorum … Yarın sabah yine iş başı var …

Yüzdük yüzdük finallerin sonuna geldik. Yarın son finalimizi oluyoruz, Almanca. Saate baktım da an itibarı ile 13.21 ve daha çalışmaya başlamadım. Fazla çalışmayı planlamıyorum, nedense tatil havasına girmiş durumdayım. Çalışasım yok … Gelecek 2 haftayı düşünüyorum, öyle çok yoğun geçecek ki. Onlardan kısaca bahsetmek istiyorum sizlere :

Bu ayın sonuna yurdumdan çıkış alıyorum. Pazar günü büyük ihtimalle tüm eşyalarımı toplamış, odama veda etmiş olacağım. Peki nereye gidiyorsun kardeşim, memleketine mi ? Hayır . Millet eşyalarını toplayıp memleketine giderken ben hala Ankara’da olacağım … Nereye mi gidiyorum ? Hasanlara … Peki neden Hasanlara ? Burada bir hafta çalışacağım. Onun için … Cepa’da bir hafta boyunca anketörlük yapacağım. Alış-verişini bitirenlerin yakasına yapışcam, sorular sorcam :) Bir hafta boyunca da Hasanlarda kalıcam. Tabi Hasan Pazar günü memleketine gitmiş olucak. Evde tek başıma :’(

Bir de piknik olayı var. Hacettepe Türk Halk Müziği Topluluğu’muzun demirbaşkları piknik düzenlemişler. 25 TL … O ne lan dediğizi duyar gibi oldum, aynen öyle, o ne lannnnnnn … Ama Elmadağ’a Hacettepe’nin tesislerine gidecekmişiz. Güzel olabilir, fiyat keşke biraz daha az olsaydı. Sonuçta millet evine gidiyor, paralarını otobüs biletine vs vs şeylere harcıyor, nereden çıktı bu 25 TL … Ama el mahkum, borç morç gidicez artık …

Duşa Kabin sorunsalı da var. Fıskıyenin üste takılan yeri kırıldı. Ondan bulmam lazım. Bulamassam 15 TL’de ona vericem. Offf offf. Paralar gidiyor. Daha ben memelekete ne zaman gideceğim, ailemi ne zaman göreceğim, bunları geçtim, memelekete gidiş biletimi ne zaman alacağım ?