Bi’ yandan da her hafta sınav telaşı, bi’ yandan da 23 Nisan’ı sabırsızlıkla beklemek. Şu her hafta sınav olayı hoşuma gitmeye başladı, sınav haftasondan ziyade, her haftaya bir sınav koymak ve rahatça çalışmaları yaymak en iyisi. Gerçi her ne olursa olsun sınava bi’ hafta öncesinden çalışamasan da böylesi daha iyi.

Bugünki sınavımız: Termodinamik. Hemen hemen tüm bölümlerde okuyan öğrencilerin daha doğrusu mühendislikle ilgili bölümlerin ister istemez dahil olduğu ders. Ders hakkında fazla yorumda bulunmak istemesem de benim hatalarımdan dolayı sınav pek iyi geçmedi. Sorular o kadar da zor değildi, ama ne bileyim. Olmuyor, artık daha çok çalışmak mı gerekiyor ne yapmak gerekiyor anlamıyorum.

Haftaya tekrar bi’ sınavda görüşmek üzre: Almanca, bekle beni :)

Daha önceki yazımda da belirtmiştim. Sınavlarım kötü ve onları düzeltmek gerek diye. İkinci sınavlarım ilk sınavlarıma göre daha güzel. Güzel demişken hani bi 20 – 30 puan daha fazlası diyelim, anlayacağınız yine vasat durumdayım. Artık Finallere kaldık ki, hocalarımız finale daha çok önem veriyor, hatta aldığımız bazı duyumlara göre bazı hocalar direk finale bakıyormuş. Sınıftaki diğer arkadaşlarımı bilmem ama bu durum benim için daha iyi sanki. Yaklaşık 2 hafta sonra final dönemine girip en baba derslerden sınavımızı olacağım. Bu süre zarfında pek yazı yazamayacak olsam da elimden geldiğince yazmaya çalışacağım.

Temayı değiştirdim, bloga yazı yazasım geliyor sürekli. Garip bir durum, sanırım bu sefer sevdim temamı …

Yavaş yavaş teleşlanmaya başlıyorum. Haftaya 2. sınavlarım başlıyor. Zaten başladığı zaman şu sınav, bu sınav derken bir bakmışız şenlikler ve ardından da Finaller … Az kaldı ya, Mayıs ortalarında üniversitedeki 3.yılımı doldurmuş olacağım. Geriye dönüp baktığımda 3 yıl içinde çok şey öğrendim diyebilirim. Çok güzel anılarımın yanında çok kötü anılarım …

Zamanı geldiğinde üniversiteyi bitireceğim, o zaman da arkamı dönüp baktığımda umarım yüzümde tatlı bir tebessümle anılarımı tazelerim …